Serê Her Behsekê

Mela Ehmedê Nalbend

Serê her behsekê hemda Xudayê quwweta mutleq

Ku zatê hamidê mutleq ew e ‘alem hemî muşteq

Ne cism û cewher û şekl e ne ewwel hey ne axir hey

Ne esl û fesl û hemkûf û şerîk û kes li Wî esbeq

Zewal û mewt û ‘ecz û xwarin û xew ew muhal in Wî

Bi qewlê “Kun fe kane”-j eslê ney ‘alem hemî kir şeq

Qedîm her Ew neba nedbû heba wacib bû sabit ken

Nebayna-d bû hebanya-d bû belê sanî hûwe-l ewfeq

Binê dara îradê rasixe-l ser qedrî ta zatî

Ji her dû ‘alema ‘ulya û suflî derketin ser heq

Çekûç kir kûn li ser sindanî kanê da hemî bê da

Çi xweş hosta ye amûrçî kirîn her çarekê kir teq

Bo hîkmet da hebîbek da hebaya day û da’îw ew

Ku bû wî kir teserrûf hîkmeta carî ne hêla req

Du car da’î bi çav dît hasilê derkê neket qelbî

Teheyyur ma bi destî hat û hêlan meşhed û mesdeq

Çû mexlûqa heqîqet jê nezanî qet heta da’î

Kelex fikr û tesewwur bûn gelek çûnê nedanê leq

Heqîqet behreka kwîr e çû bin nîn in riya dwîr e

Nefis ya teng e ğewwas xendiqîn bê deng û bê beq beq

Çû bê esl û xudan nîn in wekî wî em xudan esl în

Kesê got ew xudan esl e direw kir kafir ê ehmeq

Bi ‘eksulxelq tû bizane sifat û zatê me’bûdî

Hebin wek wî nebin nîn in me ew me’bûd e her bîlheq

Hûner ew bê xudan daîm xudanê cumle mexlûqa

Fe qul xabellezî kezzeb we qul qed faze men seddeq

Çi wî got û hebîbî got me îmana-b hema hey her

Nekûn bît banê îmanê Îlahî lê ne derbin peq

Hilo ey Ehmeda rista vehûne-j durr û yaqûta

Bi vî ‘ilmî li qelbê te şemal helbûn veda rewneq