Ji bo ta’etê, ğîret nayê te Ma hê tu di bê, ez Misliman im?
Nayê bîra te, qet Xwedayê te
Ma hê tu dibê, ez Misliman im?
Ji bo ta’etê, ğîret nayê te
Ma hê tu di bê, ez Misliman im?
Razan û xew pir bi te şêrîn e,
Wexta limêjê, d’xewda dimîne.
Nizanî kengî pêncşem û îne,
Ma hê tu dibê, ez Misliman im?
Qebûl dikî tu, xaliq e Xweda;
Çi tiştê heyî, ji bo me wî da;
Lê qebûl nakî, hukmê wî dîsa;
Ma hê tu dibê, ez Misliman im?
Çûn û şopa te, xwar û nebaş e;
Rîya tu li ser, ğelet û şaş e;
Şeytan di dest xwe, te diguvaşe;
Ma hê tu dibê, ez Misliman im?
Li ber ça’vê te, birayê tey dîn,
Zulmê dibînin, l’te dikin zarîn;
Xwe naleqînî, li wan naḥisîn;
Ma hê tu dibê, ez Misliman im?
Na şewte dilê te l’ser mu’minan,
Tu d’bê ḥeq kirne, çi tê serê wan;
Di ḥeqqê wan tim, dikî sû-î zan;
Ma hê tu dibê, ez Misliman im?
Ḥesnakî tû qet, ji ehlê îman;
Bi te xweş nayê, xuya bî ji wan;
Kes nabîne te l’mizgeftê yek an;
Ma hê tu dibê, ez Misliman im?
Bi mu’minan ra, nakî hevâlî;
Bi dijminan ra, timî hem-ḥalî;
Xurtî li kû be, tu li wî âlî;
Ma hê tu dibê, ez Misliman im?
Meyl û ḥubba te, li ser kufâran;
Wekî wan dijî, d’sibḥ û êvâran;
Destê te di nav destê neyâran;
Ma hê tu dibê, ez Misliman im?
Didî dijminan, qedr û rûmetê;
Berê tîrê te, timî l’ummetê;
Kirye stûyê xwe, toqa zîlletê;
Ma hê tu dibê, ez Misliman im?
Sebba mu’mina, kârê teye her;
Li gorî te ew, kêmin bi yekser;
Cahilin mu’min, nabin munewwer (!)
Ma hê tu dibê, ez Misliman im?
‘Eybê mu’minan, b’serê derzîyê,
Mezin dikî wan, d’bînî wek çiyê;
Hicûm dikî wan, wekî lehîyê;
Ma hê tu dibê, ez Misliman im?
Lewmê nakî li bê ol û pîsa;
Çiqas xerab bin, nabînî dîsa;
Zewqê distînî, ji cem îblîsa;
Ma hê tu dibê, ez Misliman im?
Bawer dikî ji gotnê neyâran;
Ji bêbextîyê wayî b’hezaran;
Xwe nadî alî, j’cem wan tu caran;
Ma hê tu dibê, ez Misliman im?
Ey şaş û gêjo, vêya bizane!
Gotina bi dev, ew ne îman e!
Tu dibê ma qey, cennet erzan e;
Ma hê tu dibê, ez Misliman im?
Roja ḥîsabê, ev kirnê hanê,
Zerre zerre wê derên meydanê ;
Ḥîle-w xapandin, nabe d’mîzanê;
Ma hê tu dibê, ez Misliman im?