“Ey keyeyê Yasiri sebır bıkerên! Sebır bıkerên, cayê şıma cennet o.”
‘Emmar, lacê Yasir u Sumeye bı. O babi u a dadiya ki mijdona cenneti guretbi. ‘Emmar, bı fedakari, egidi u pitiya imanê xu omên zanayiş u şınasiyayiş.
‘Emmar, şarê Mekke ra nibı. Babiyê ey Yasir, omebı Mekke u ita dı ca dabı xu. Goreyê urfê Mekkeyijan merdumêko ğerib bıomên Mekke u bıwaştên ita dı ca bıdo xu u runışo gereka şarê Mekke ra merdumêk dı umış bıbên u pibıkerdên. Yasir zi beno pikerdeyê Ebu Huzeyfe’yi. Dıma qerwaşê ey Sumeyye dır zewıciyeno. ‘Emmar, ıno zewac ra yeno dunya.
‘Emmar, merdumêko zaf mequl u durıst bı. Exlaqê ey rınd bı; labelê hetê debari ra feqir bı. Ey, qıctiya xu ra Muhammed aleyhi selam şınasnên u berziya şexsiyetê ey teqdir kerdên. Ay ra wext, Muhammed aleyhi selam bı pêxember u ey dest pê deweta İslamiyet kerd ‘Emmar yo lehza şık nifina ına dewa u cayê xu dı nivındert wırışt şı keyeyê Erkami. ‘Emmar uca dı embazê xu Suheyb lacê Sinani di u zerra ey bi rehet. Uca dı goş da pêxemberi ma. Vateyi ey bımbarıki goştari kerd u dıma kelimeya şehadet ard u bı Bısılmane.
‘Emmar, çoras Bısılmanan ê verinan ra yo. Dıma dadiya ey Sumeye, babiyê ey Yasir u bırayê ey Ebdullah bı wesileya ey beni Bısılmaneyi. İman ardışê inan dıma qey keyeyê Yasiri roci zori dest pê keni. Muşriki Mekke zulım u eziyet keni inan. Her yo heqeret, tada u işkence inan ri bena nê yeno vatış nê pê tehemul beno. La ıni merdumi xas u delali ıno zulım u ıni işkenceyan ver sebır keni. Dinê xu ra fek vera nidoni. Dec, zulım, tada u işkence ıno keye ri mijdonê cenneti ana. Babiyo extiyar u dadiya zeyif ıni işkenceyan ver daymiş nibeni u beni şehid.
‘Emmar, çı bivino! Babiyê ey u dadiya ey biyi şehid! ‘Emmar, tesirê işkenceyanê ğıdaran u eziyetanê wehşiyan daymiş nibeno, xu ra şıno u bihiş qali kufıri ki muşriki wazeni vaco inan vano. Wext muşriki fekê ‘Emmari ra ıni qalanê inkari şınaweni zaf pê beni keyfweş u ey vera dani. ‘Emmar, ıni qalan ver zaf beno poşman, zerra ey vêşena. Fekê ey dı ‘estağfirullah’, qelbê ey dı poşmani u çımanê ey dı hesıri beni timiyan u ıno weziyet ser pêvazd şıno verê Resulê Homayi. U ey ra vano:
- Muşrikan ez, berdo qumanê zey adıri ser a ravısnayo, pê kındır ez gırıdayo u tay mend mı bıerzê zereyê biri. U ez hini daymiş nibiyo fekê mı ra wesıfnayişê Lat u Uzza ser qali nebaşi veciyayi. İnan pê zor ıni qali dayi vatış. Ez helak biyo ya Resulellah!
Pêxemberi Homayi Hz. Muhammed ey ra perseno: “O wext qelbê tı seni bi?”
‘Emmar, cewab dano: “Pê iman dekerde bi.”
Ino vateyê ‘Emmari ser ayeta cêrin nazil bena: “Qelbê kam hetê iman ra zıxm bo; la wı hetê inkarkerdışi tada bıvino(mecbur bımano) biyê ey kam iman ra dıma inkâr bıkero bıbo kafır u zerr ra kufır qebul bıkero Homa ğedeb keno inan. Qey inan êzabêko pil esto.” (Sureya Nehl: 106)
Hicret ra dıma Pêxemberê ma ‘Emmar u Huzeyfe lacê Yemani piya yobinan dır keno bırayê dini. ‘Emmar, vıraştışê Mescidê Nebevi dı mışagti keno. Herkes kerpiçêk kırışeno wı dı kerpiçan kırışeno. Wext Pêxemberê ma ına xebatkariya ey vineno. Cılanê ey ra toz şono ra u vano:
“Wax ‘Emmar! Qewmêka baği/harbiyaye ey kışena. ‘Emmar inan vendeno cennet, ê, ey vendeni Cehermı.” (Buhârî, “Ṣalât”, 63).
‘Emmar, wextê Pêxemberi ma dı hemı herban dı ca geno. Biters u bı cesaret muşrikan u Cuhudan dır cihad keno. Dewrê Hz. Ebubekiri dı Herbê Yemame dı zey egidan herb keno. Ino herb, Museylemeyo Zurker dır beno. Ino merdumo zurker, dewaya pêxemberti kerdên. Tay mendo Bısılmaneyi bıbiye vıla, inan ano eşq u rına meydanê herb dı dano ari. Wı ıno herb dı goşêkê xu ra beno.
Dewre Hz. Umeri dı rına ho verdo. Ey dest r açı yena texsiri nikeno. Hz. Umer, ey şarê Kufe ri keno wali. Rına ıno dewır dı herbê Nihawend u fethê Huzistan dı ca geno. Wextê Hz. Usman dı zey gureyanê hukumat dı ca u meqam dayişê lacanê Umeyye, şırawıtışê Ebuzeri çola Rebeze tıkê gureyan qebul nikeno. La, wezifeyanê luzıman u raştan ra duri nimaneno. Ino dewır dı Mısır dı tıkê teşweşi u sarevedartışi beni. Hz. ‘Emmar, qey xeber guretış u teselê ıni gureyanê mufsidan wezife dayiş ser a şıno Mısır. Wext, Hz. Usman beno şehid u Hz. ‘Eli gureyê dewlet geno xu ser u beno xelife ‘Emmar paşt dano ey u ey ri biat keno.
‘Emmar lacê Yasiri, wextê Hz. ‘Eli dı herbanê Cemel u Sıffin dı kıştê Hz. ‘Eli dı ca geno. Herbê Sıffin dı 93 serre yo; la tu kes inan nikeno extiyaro, zey xortanê merxasan dışmenan dır herb keno. Wı ıno herb dı bı derbêka xayin şerbetê şehidi weno u beno şehid. Wext wı şehid beno miyanê eskeranê Muaviye dı timiyani veciyena; çunki hedisê Pêxemberi yena vira inan. Ey hedisa xu dı vatbı:
“Wı bı destê yo qewma baği yeno kıştış.”
Emr lacê Asi zaf beno mehzun u zerrteng. Şıno verê Muaviye u ına hedis ano vira ey. Muaviye zi wazeno xu ıno gure ra bıkero pak u vano: “Ma ‘Emmar nikışto. Kom wı ardo meydanê herbi wı biyo sebebê qetla ey.”
Eger, ma ıno vate qebul bıker u ma vac ına qal dı yo mentıq esto o wext hına yo vate biyo vatış ma seni eşkeni cewab bıdo: “Hz. Hemza zi Hz. Muhammed aleyhi selam berdbı Herbê Uhudi. Eger hına wo sebebê kıştışê Hemzayi kom o?”
Hz. ‘Emmar, Pêxemberi ma ra 62 hedisi riwayet kerdi. Ini hedisan ra şeş hedisi Sahihanê Buhari u Muslimi dı ca geni. Ina hedisa cêrin, riwayetanê ey ra yo hedis a:
“Hiri çiyi esti ıni kom dı biyerê yo ca wı tomê imani geno: Aleyhê şexısi dı bıbo zi wayırê insaf biyiş, selam dayişê herkesi, feqirti dı zi teseduq dayiş.” (İmân, 20).
Hz. ‘Emmar, merdumêko derg, siya ra nızd, çım zeng bı. Kıftê ey zi hira bi. Tarixê İslami dı biyê mescid vercu qey nımac u ibadeti ey yo çımeyê keyeyê xu kerdo mescid.
Hz. ‘Emmar, rayırê heq u dewayê Bısılmanti ser zaf ğeyret keno, guriyeno u xebıtiyeno. Pê yo exlaqo baş u kurmo rınd hereket keno. Pêxemberê ma Hz. Muhammed aleyhi selam ey pê ıni hedisanê şerifan u cumleyanê weşan wesıfneno:
“…Zey hidayetê ‘Emmari hidayet bıbiyên…”
“Kom ‘Emmari ri dışmenti bıkero, Homa zi ey ri dışmenti keno. Kom, ‘Emmari ri lome bıkero Homa zi ey ri lome keno.” (Ehmed bin Hanbel)
“Merheba ey merdumo rınd u biyo rınd!”